This slide project is now part of the exhibition 'Niemandsland' in the Kruithuis, Den bosch, The Netherlands (Till december 3, 2006)

The film NO WAY OUT was made by Peter Spaans in 2000

Dutch text:
In het midden van de tentoonstellingsruimte, welke onreglematig van vorm is, staat een draaitafel, welke langzaam ronddraait.
Op deze tafel staan 4 dia projectoren met elke 80 dia 's die op de muren worden geprojecteerd. Doordat de muren van de ruimte onregelmatig van vorm
zijn worden de projecties van de dia 's vertekend weergeven op de muren in het voorbijgaan. Behalve straten, bruggen, gebouwen en dergelijke en mensen
in de straten komt ook zo nu rn dan in verschillende kleuren de volgende tekst in beeld: NO WAY OUT. Te zien zal zijn een opeenvolging van beelden. opgenomen
in New York tijdens de voettochten door de straten in New York en in het stedelijke gebied daarbuiten, vanuit treinen en subways, uit ramen ed. De foto 's van
peter Spaans en Hans Eijkelboom worden door elkaar gemixt, zonder enig herkenbare aanduiding . De foto 's van Peter zijn over het algemeen overal niet
gespitst op een detail. alles is even belangrijk. Bij Hans is het detail wat meer belangrijk en fotografeert hij meer mensen in de straat. Peter en Hans
hebben dezelfde wandelingen gedaan en foto 's genomen. soms op het zelfde tijdstip, soms het zelfde onderwerp, maar ook op verschillende momenten en
van verschillende onderwerpen. De titel NO Way Out vertelt over 2 dingen: als je eenmaal geraakt bent door deze stad kom je er niet meer uit. je wilt
altijd terug. een onbeheersbaar sterk verlangen om steeds weer terug te keren. heimwee. maar als inwoner van de stad wil je ook altijd weer terug en als
je geen geld of mogelijkheden hebt dan kun je er niet eens uit ontsnappen. Het steeds repeterende geweld van indrukken en geluiden zorgen voor een soort roes.
een medium waar je in wilt blijven ronddwalen. New York is ook het beeld van hoe de stad er uit moet zien. Alles wordt daaraan gespiegeld. Bovendien is het
Het Symbool van de toekomst. De verandering. Het mooie is dat het verleden nog zo sterk zichtbaar blijft. Zoals glanzende kantoren, maar binnen lijkt het
wel een grote puinhoop, zonder enige structuur en vaak erg ouderwets. Maar ook de architectuur en structuur van de stad van vroeger blijven. je loopt in
geschiedenis van verandering. je wordt je erg bewust van tijd. Er wordt wat tekst gebruikt in een herhalend ritme. Er is video te zien van een wandeling
door Dalfsen op de wijze hoe een mens om zich heen kijkt als je loopt en hoe je reageert op de indrukken en geluiden om je heen. En dan de sequentie van de dia 's.
Beelden uit trein en subways, afgewisseld met beelden op straat en vanuit ramen en gebouwen en dan weer beelden van mensen .




HOME